Ayten DURMUŞ

Ey gece!

Temizlik için biri gelecek

Hem bu tam bir bahar temizliği olacak

Bel ağrıları, diz ve bacak ağrıları gidecek

Tüm çıbanlar patlayacak

Göz ve gönül ağrıları ve depresyon denilen illet

Kara bulutlar gibi yurdumu terk edecek

Umutsuzluk, sıkıntı, stres… Evet hepsi

Yani bu tam bir bahar temizliği olacak

İçeriden ve dışarıdan

Tatlı rüzgârlar esecek

Ne yana dönsem yelkenime dolacak

Ne yana dönsem yollarım açılacak

Ne yol yoracak beni ne yürüyüşüm

Ufuklar dolusu insan

Evet, hepsi dostlarım

Ben sevgisizlikten korkarım

Korkarım gönlümdeki kuraklıktan

Gözlerimde tüm sevdiklerime yer var

Eğildi dallar, yassıldı dağlar

Menzille aramızda ne var

Silindi sisler, puslar

Yürüdü ölmeyen umutlar

Çiçekler açar Akdeniz’de

Akdeniz kızıla çalarken

Çalkalanacak, diyecek ki: ‘Dur

Bunlar, buranın gerçek sahibi olur.’

O zaman göklerin ve yerlerin ordusu (Ahzab Sr: 9 )

Orduların önünde ‘sekine’ taşıyacak (Tevbe Sr: 26)

Yollar Kudüs’e ulaşacak ve ben

Secdeler edeceğim Mescid-i Aksa’da

Kubbetü’s-Sahra’da vakfe yapacağım

Orada bir evim olacak

Yazları İstanbul’da, kışları Kudüs’te

Dünyanın en bahtiyar kişisi olarak yaşayacağım

Evimin bulunduğu sokağının adı:

‘Furkan Doğan’ olacak; caddenin adı:

‘Mavi Marmara’